Naast leuke complimenten op mijn vorige column, kreeg ik ook een terechtwijzing op mijn versie van gazpacho. Ik haalde bouillabaisse (vissoep) en gazpacho (koude soep) door elkaar en maakte er op die manier een nieuwe combinatie van. Voor mijn stellingen en beweringen doe ik vooraf de nodige research, maar dit was toch echt een slipper.

Nu ik het toch over ‘eten’ heb, met de komende feestdagen moet u het er nog maar eens lekker van nemen. Want ook al is de PvdD in de Tweede Kamer gehalveerd van 6 naar 3 – wat mij 22 november in ‘n uiterst prettige stemming bracht – op termijn zullen we mede onder druk van het Wereld Natuur Fonds naar twee derde plantaardige voeding moeten met nog een derde deel dat bestaat uit vlees, zuivel en eieren.
Dat wordt nog een hele klus want bij zuivel is melk het eerste waar ik aan denk, maar de club Wakker Dier beweert dat 90% van de melk bij de supermarkt ‘sloopmelk’ is.
Oei, wat nu? We wonen immers niet allemaal pal naast een streng geselecteerde bio-boerderij, waar melkkoeien van een jaar of vijf, zes, al sherry nippend tegen elkaar zeggen: “Nou meiden, het is mooi geweest, we hangen onze uiers aan de wilgen. Leve het pensioen!”

Even terug naar ‘t vlees. De Nederlandse richtlijnen voor goede voeding, vertaald in de Schijf van Vijf, zijn niet duurzaam genoeg. Althans, dat zegt het WWF-NL in ‘n rapport dat ruim twee maanden terug naar buiten kwam: ”Gezond eten binnen de grenzen van één aarde”.
Dit zou pas gaan spelen in 2050, maar tegen die tijd heb je aan één forse buikriem lang niet genoeg. De dan geldende duurzaamheidsgrenzen van de planeet laten nog 130 gr toe, het equivalent van een kopje suiker. Naar vlees vertaald: één hamlapje van 130 gram. Per week!
Dat komt dus neer op één dag per week een stukje vlees. De gemiddelde Nederlander eet nu 110 gr vlees per dag; zeven dagen per week, 365 dagen per jaar!
Da’s even schakelen. Dus naar 1/6 van de huidige situatie. Betekent dat ook dat het aantal slagerijen gigantisch krimpt? En dat riante vleesafdelingen in de supermarkten slinken van meerdere volwassen koel- en vries eilanden naar enkele rommelhoekjes? Keldert de werkgelegenheid in de vleesindustrie dramatisch? Als ik ‘t toekomstige ‘vleesquotum’ met mijn situatie van nu daarmee vergelijk, moet er nog heel wat geminderd worden. Dacht ik goed bezig te zijn met vijf dagen á 100 gr vlees per dag en twee dagen géén vlees, stelt dat nauwelijks iets voor!

Het Voedingscentrum ziet het WWF-NL-menu niet als een aanval op de Schijf van Vijf. Ik parafraseer mevrouw van Lieshout, expert duurzaam eten van het centrum: “Het is mooi dat men nu al aangeeft wat de mogelijkheden zijn. Haalbaarheid speelt ook mee. Dit toekomstmenu staat ver van ’t huidige eetpatroon, maar we willen er zoveel mogelijk mensen in betrekken”. Klinkt enigszins geruststellend. Het lijkt en is allemaal ver weg. Voorlopig moet ik de 100-plus halen om dit geschraap mee te maken. Hoe dan ook, ik hoop niet dat we weer het aller braafste jongetje van de klas gaan spelen.
Want verschillen zullen er zeker zijn. Zo herinner ik me dat zo’n veertig jaar terug er voedseltekorten waren in Polen, waaronder ook vleestekort.
Nederlanders werden via ‘n actie “Help Polen de winter door” gevraagd te doneren zodat deze ‘arme sodemieters’ toch nog een stukje vlees werd gegund. Want vanwege dit tekort moesten de Polen op ‘vleesrantsoen’. We zullen hier in Nederland in die tijd rond de 125 gr per dag hebben gegeten. Dat was destijds ruim ónder de gerantsoeneerde 175 gr per dag die de Polen zich toen tóch nog mochten permitteren. Voor de Polen was het ‘n halvering of nóg erger. Goed beschouwd was ‘t om te lachen. Kortom, het is maar net waar je aan gewend bent. Die insteek biedt dus nog hoop voor de toekomst.
Voor nu: ‘fijne dagen, blijf gezond en eet smakelijk’!

Nico Ramaer