Scootmobiel

Na anderhalf jaar eindelijk weer op pad met de scootmobiel: ‘Laatste tijd was eenzaam’

Scootmobiel

Na anderhalf jaar eindelijk weer op pad met de scootmobiel: ‘Laatste tijd was eenzaam’

Anderhalf jaar hebben de leden van de Scootmobielen Club in Montfoort moeten wachten op dit moment: de tourtochten gaan weer beginnen. Voor de coronacrisis gingen ze elke woensdag op pad maar dat kon niet meer. Nu heeft iedereen een vaccinatie en mocht de groep, na lang wachten, eindelijk op pad.  

“We mogen weer!”. Verbaasde blikken op het terras van The Old Bakery in Montfoort. Bezoekers horen geroep, maar er is niets te zien. Tot de stoet met scootmobielen plots om de hoek verschijnt. Er wordt gezwaaid en getoeterd. Een glimlach verschijnt op ieders gezicht. Vandaag is een goede dag.

Al vijftien jaar lang maakt de club toertochten. Vandaag rijden ze een uurtje en stoppen dan bij een gastgezin. Kopje koffie, glaasje water. Een stroopwafel mag niet ontbreken. Soms bezoekt de groep een zorgboerderij, in kersentijd gaan ze naar de boomgaard. Het gezelschap is overal welkom. “Ik heb wel 35 adressen waar we terecht kunnen”, vertelt Ton, die de groep begeleidt vanuit welzijnsorganisatie SWOM.

Weinig contact in coronatijd

Het afgelopen anderhalf jaar was voor sommigen best eenzaam. Daarom heeft iedereen uitgekeken naar dit tripje. “Het is echt hun dagje uit. Je hebt weer wat contact in deze contactarme tijd”, vertelt Piet de Jong, die de club destijds heeft opgericht samen met Sjaan van Dijk. “Ze vonden de coronatijd heel erg. Des te blijer zijn ze dat ze weer op pad kunnen. Als je gebonden bent aan zo’n ding”, zegt hij, wijzend naar zijn scootmobiel, “dan geeft zo’n tocht elke week ontzettend veel vrijheid. Ze komen nog eens ergens.”

De kleinzoon van Bets ging de stoet voor met zijn zelfgemaakte bord.

In een lange lint rijdt de groep door Montfoort en omgeving. Begeleider Bets Kolfschoten houdt de stoer goed in de gaten. Bij kruispunten wordt het verkeer stopgezet. Sommige deelnemers worden aangespoord wat harder te rijden om de groep bij te houden. “Je moet oppassen dat ze niet tegen elkaar aanrijden”, zegt Kolfschoten.

“Ik rijd nu acht kilometer per uur”, zegt Hendrie de Vroege, die nooit een toertocht mist. “Maar hij kan vijftien ongeveer. De vorige kon harder, die ging twintig kilometer per uur.” En doen ze dan wel eens een wedstrijdje wie er het snelste kan? Nee, dat niet. “Maar misschien moeten we een keer meedoen met Benidorm Bastards. Als dat mag.”

Zien: Zo zag de eerste tocht van de club eruit.

0 Shares